Ο Έλληνας φοιτητής του DTU, Δημοσθένης Αγγελής, ανέπτυξε αυτόνομο drone διάσωσης, που εντοπίζει ανθρώπους στη θάλασσα, μεταφέρει σωσίβιο με GPS και μπορεί να αυξήσει θεαματικά τις πιθανότητες επιβίωσης.
«Δημοσθένης Αγγελής». Κρατήστε αυτό το όνομα γιατί θα μας απασχολήσει στο, άμεσο, μέλλον. Ειδικά σε μια εποχή που τα drones μπαίνουν στην καθημερινότητά μας. Γιατί η τεχνολογία των drones αποκτά πλέον σημαντικό ρόλο όχι μόνο στις μεταφορές και τις επιθεωρήσεις υποδομών, αλλά και στη διάσωση ανθρώπινων ζωών.
Ερευνητές του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας (DTU) ανέπτυξαν ένα πρωτοποριακό αυτόνομο drone, το οποίο μπορεί να απογειώνεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από κινούμενο πλοίο, να εντοπίζει άτομα που έχουν πέσει στη θάλασσα και να τους παραδίδει σωσίβιο εξοπλισμένο με σύστημα εντοπισμού GPS.
Το έργο αποτελεί μέρος της ερευνητικής προσπάθειας του Έλληνα φοιτητή Δημοσθένη Αγγελή, ο οποίος σχεδίασε τόσο την πλατφόρμα του drone όσο και τους αλγόριθμους που καθορίζουν αυτόνομα την πορεία αναζήτησης. Το διδακτορικό αυτό έργο αποτελεί μέρος του προγράμματος OSAR, το οποίο διευθύνεται από τον Αναπληρωτή καθηγητή Ευάγγελο Μπούκα.
Στόχος είναι η δραστική μείωση του χρόνου που απαιτείται για τον εντοπισμό ενός ανθρώπου στη θάλασσα, καθώς κάθε λεπτό που περνά μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες επιβίωσης.
Άλλωστε, η ανάγκη για ταχύτερες επιχειρήσεις διάσωσης είναι επιτακτική. Σύμφωνα με διεθνή στοιχεία, περισσότερο από το 70% των ανθρώπων που έπεσαν στη θάλασσα την περίοδο 2009-2019 δεν κατάφεραν να επιβιώσουν. Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι ότι τα πλοία χρειάζονται χρόνο για να σταματήσουν, να καθελκύσουν σωστική λέμβο και να ξεκινήσουν την αναζήτηση, ενώ το άτομο έχει ήδη παρασυρθεί από ανέμους και θαλάσσια ρεύματα.
Το νέο drone αξιοποιεί τρεις διαφορετικούς τύπους καμερών – RGB, υπέρυθρη και θερμική – επιτρέποντας τον εντοπισμό ανθρώπων ακόμη και τη νύχτα ή σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας. Παράλληλα, οι αλγόριθμοι επεξεργάζονται σε πραγματικό χρόνο δεδομένα όπως η ένταση του ανέμου, τα θαλάσσια ρεύματα, η ταχύτητα του πλοίου και ο χρόνος που έχει περάσει από την πτώση, ώστε να υπολογίζουν με μεγάλη ακρίβεια το πιθανότερο σημείο όπου βρίσκεται ο αγνοούμενος.
Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του συστήματος είναι η μεταφορά φουσκωτού σωσιβίου με ενσωματωμένο GPS. Εκτός από το ότι αυξάνει σημαντικά τον χρόνο επιβίωσης του ανθρώπου στο νερό, λειτουργεί και ως «φάρος» για τα σωστικά συνεργεία, διευκολύνοντας την ταχεία προσέγγιση της σωστικής λέμβου. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ένα σωσίβιο μπορεί να παρατείνει τον χρόνο επιβίωσης σε νερά θερμοκρασίας 4 έως 10 βαθμών Κελσίου από περίπου μια έως και τρεις ώρες.
Το drone ζυγίζει σήμερα 24,8 κιλά, έχει διάμετρο 2,4 μέτρα, μπορεί να μεταφέρει φορτίο έως 20 κιλά και διαθέτει αυτονομία πτήσης περίπου 30 λεπτών. Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, είναι σε θέση να καλύψει περιοχή έως και ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου.
Οι πρώτες δοκιμές πραγματοποιήθηκαν τόσο στην ξηρά όσο και στη θαλάσσια περιοχή του Kattegat, με τη χρήση θερμαινόμενου ανθρωποειδούς ομοιώματος. Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, καθώς το σύστημα κατάφερε να εντοπίσει περισσότερους από το 80% των ανθρώπων που βρίσκονταν σε σενάρια κινδύνου.
Η ερευνητική ομάδα εργάζεται ήδη στην επόμενη πρόκληση: την πλήρως αυτόνομη προσγείωση του drone σε κινούμενα πλοία μέσα σε μόλις τρία δευτερόλεπτα, χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες βαθμονόμησης. Αν η τεχνολογία ολοκληρωθεί και πιστοποιηθεί επιτυχώς, θα μπορούσε στο μέλλον να αποτελέσει βασικό εξοπλισμό επιβατηγών πλοίων και υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης, αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες να σωθούν ανθρώπινες ζωές στη θάλασσα.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
