Η έννοια της πολιτικής σταθερότητας έχει αναχθεί σε κεντρικό θέμα της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα, ιδιαίτερα ενόψει των επερχόμενων εκλογών. Τα κόμματα της αστικής ελίτ προβάλλουν την ανάγκη για «σταθερότητα» ως μια από τις βασικές προϋποθέσεις για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι αυτή η σταθερότητα έχει αποκτήσει μια αντιφατική διάσταση.
Ο Παναγιώτης Μαυροειδής, σε πρόσφατο άρθρο του, επισημαίνει ότι η πολιτική αυτή προσέγγιση κρύβει πίσω της μια σειρά από ανισότητες και αδικίες. Η αναφορά του στην 13η σύνταξη, που φαντάζει ως «τρέλα» για την κυβέρνηση, φανερώνει τις μεγάλες αντιφάσεις που προκύπτουν όταν οι αποφάσεις των πολιτικών ελίτ έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των πολιτών.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η απόφαση των κυβερνώντων να προτάσσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών συμφερόντων, τα οποία ανέρχονται σε 15 δισεκατομμύρια ευρώ, σε βάρος της κοινωνικής πρόνοιας και των συντάξεων, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Αντί να προωθούνται πολιτικές που θα υπηρέτησαν τη συνολική ευημερία, οι επιλογές των κυβερνώντων φαίνεται να επικεντρώνονται στη διατήρηση της εξουσίας και των προνομίων τους.
Η πολιτική σταθερότητα, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά έχει άμεσες συνέπειες για την καθημερινότητα των πολιτών. Οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι και οι πιο ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας είναι αυτοί που πληρώνουν το τίμημα αυτής της «σταθερότητας». Η προεκλογική αντιπαράθεση που εξελίσσεται αυτή την περίοδο θα κρίνει αν οι πολίτες θα συνεχίσουν να αποδέχονται αυτή την κατάσταση ή αν θα απαιτήσουν αλλαγές.
Εν τέλει, η ανάγκη για μια πραγματική πολιτική αλλαγή και ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Οι πολίτες καλούνται να αναλογιστούν αν η «σταθερότητα» που προβάλλεται είναι πραγματικά προς το συμφέρον τους ή αν κρύβει πίσω της μια σειρά από προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα.
